Wedstrijdverslag

wedstrijdverslag

Refleks 2 – Fortuna/Delta Logistiek 4

Speelronde 3 van de veldcompetitie gaat gespeeld worden op deze zonnige zaterdag 19 september. Wat staat er op het programma? Het tot nu toe matig presterende Fortuna/Delta Logistiek 4 gaat op bezoek bij het strijdlustige Refleks 2 in Rijswijk. Op papier een overwinning voor de thuisploeg, maar onderschatting kan zomaar je grootste tegenstander worden. Gelukkig weet Refleks 2, dankzij de naar een hoger niveau strevende karakters van Michelle van Leeuwen en Bart Noordermeer, dat Fortuna een club is die je niet moet onderschatten. Overigens weet Refleks daardoor ook dat de punten uiteindelijk toch wel weer in Rijswijk terecht komen, maar dat ter zijde.

Maar goed, de wedstrijd. Op voorhand waren er twee dingen zeker: Robin laat minimaal één keer de bal uit z’n handen vallen en Fortuna gaat precies 10 goals maken. De wedstrijd begon rommelig en wat zwak van Rijswijkse zijde. Fortuna kon hier prima van profiteren en dit resulteerde in een openingsfase waar het publiek niet voor was gekomen. Gelukkig hadden de spelers dit ook door en het doorschakelen naar een hogere versnelling zorgde uiteindelijk toch voor een kleine uitloop bij rust. Om er zeker van te zijn dat de spelers knallend de kleedkamer uitkwamen, organiseerde onze voetballende buren een kleine vuurwerkshow op het parkeerterrein. Heeft dit geholpen? Nee, niet echt. Ook de tweede helft van de wedstrijd verliep stroef en van spanning was weinig sprake. De ervaren en geroutineerde ploeg uit Rijswijk weet gelukkig als geen ander een wedstrijd als deze zakelijk uit te spelen. Het resultaat: een magere maar verdiende 16 – 10 overwinning.

Refleks 1 – Die Haghe 1

De eerste 2 punten waren binnen en het was aan Refleks 1 de taak om deze aan te vullen tot de wekelijks gewenste 4 punten. Er stond een prachtige der(ik heb het even opgezocht, een wedstrijd tussen twee clubs uit dezelfde regio is ook een derby) op het programma. Beide ploegen hadden tot nu toe 2 punten binnen gesleept en waren tot op het bot gebrand dit aantal te verdubbelen. In het bijzonder de trainer van Die Haghe, Erwin Disselköter, die absoluut niet wilde verliezen op het oude nest. Ook bij deze wedstrijd waren twee dingen zeker: Jeffrey ligt minimaal één keer te dweilen op het kunstgras en de familie Alsem is in grote getalen vertegenwoordigd, zowel op als in als naast het veld en zelfs achter de bar.

Het begin van de wedstrijd was voor beide ploegen even aftasten. De goals waren gering en dit was een voorbode voor de gehele eerste helft, zeker van de kant van Refleks. Pas na een kleine 20 minuten korfballen, wist Refleks haar eerste goal te maken. Nu zijn ze los, zou je zeggen. Was het maar waar, Refleks ging de rust in met een schamele 4 doelpunten. Ook na rust bleef een doelpuntenregen uit. Wat moest er nu gebeuren? Juist, wisselen! Arjan had een plan in zijn hoofd en wisselde erop los. Wat was er nu alleen nog nodig? Iemand die het spontaan op z’n heupen kreeg en het startsein voor de inhaalslag kon geven. Als je het over heupen hebt, dan heb je het natuurlijk over Matthijs Schouten. Na een kleine sabbatical stond hij weer op het veld en dit heeft Die Haghe geweten. In minder dan een minuut tijd wist hij 2 belangrijke goals te maken en dit bracht de wederopstanding van Refleks voort. De vers ingebrachte spelers deden precies wat ze moesten doen. Wat kan je nog beter doen dan één ex HKV-speler tegen Die Haghe in het veld zetten? Juist, twee ex HKV-spelers in het veld zetten! We waren los, maar dan ook echt los. Het geloof was helemaal terug en de negende man liet van zich horen. Het gat werd steeds kleiner en kleiner. Eén punt achter, gelijk, één punt achter, gelijk. De scheidsrechter stak zijn rechter wijsvinger de lucht in om de laatste minuut van deze wedstrijd aan te geven. Die Haghe dacht de overwinning in de laatste 30 seconden in haar zak te steken, maar niets was minder waar. Rick Buitelaar stond namelijk in de aanval. De specialist in het maken van belangrijke goals onder belachelijk veel druk. Terwijl Jeroen Alsem z’n vinger in het linker neusgat van Rick propte, schoot Buitelaar de gelijkmaker binnen. Eindstand: 15 – 15.

Enfin, niet de gewenste 4 punten. Refleks kon genoegen nemen met 3. Die Haghe baalt, maar gelukkig kon het verdriet weggedronken worden met een awesome biertje!

Aankomend weekend speelt de selectie wederom thuis. Refleks 1 en 2 ontvangen dan ONDO uit ’s Gravenzande, helemaal goud!

Tot dan,
Jeffrey Mosterd

Dunas D3 – Refleks D2

Op een mooie zaterdagochtend stond alweer de 3e wedstrijd van het seizoen op het programma voor de D2, ditmaal uit bij de nieuwe fusieclub Dunas (tot vorig seizoen de buren Futura en Dubbel Zes, waarbij laatstgenoemde eigenlijk al een jaar of 30 aan een nieuwe naam toe was toen het middenvak verdween en van 2 keer zes spelers geen sprake meer was…maar dat terzijde).

Het seizoen van de D2 was erg leuk begonnen; een 9-7 nederlaag en 10-8 overwinning in de eerste 2 wedstrijden en een stand waarin alle ploegen na 2 wedstrijden 2 punten hadden en de koploper een doelsaldo van +1 en de nummer laatst -1, gaf wel aan dat de teams goed aan elkaar gewaagd waren. Vandaag tegen Dunas was daarop geen uitzondering…

Zonder Wesley en Maud, maar met een enorm enthousiaste Mats uit de E1 als reserve floot de scheidsrechter om 9:30 voor het begin van de wedstrijd. De openingsscore was voor Dunas na een uitverdedigingsfout van Refleks…nog even wakker worden dus. Na een paar mooie kansen van Elena met name is het toch Dunas dat de 2-0 en 3-0 scoort, maar op dat moment begint de D2 echt wakker te worden en kan de wedstrijd echt gaan beginnen. En via eerst Esmee, daarna Lieke (na een prachtige diepe pass van Rubie) en tot slot Micha staat het halverwege het 2e kwart weer 3-3. Tegen die tijd heeft onze super enthousiaste reservespeler Mats al een keer of 10 gevraagd of het bijna rust is, want hij mag in de 2e helft het veld in voor Rubie (beide moeten later nog bij de E spelen en verdelen bij de D2 de speeltijd). Maar zover is het nog niet want eerst komt de D2 voor het eerst op voorsprong door Micha en zelfs op 3-5 voor Rubie:

Dunas D3 - Refleks D2a

Gelijk daarop scoort Dunas de aansluitingstreffer en na Micha met zijn derde (een doorloop waarvan hij zelf ook niet echt lijkt te begrijpen hoe hij hem erin heeft gegooid) brengt Dunas vlak voor rust wederom het gaatje terug op 1 (want wedstrijden in deze poule moeten nu eenmaal spannend zijn) en daarmee gaan we rusten met een 5-6 tussenstand en is het tijd voor aanwijzingen en tips van coach Mark en een lekker glaasje ranja.

De 2e helft begint dus met Mats op de plek van Rubie. De betere start is voor onze toppers de 2e helft en het is Irene die ons weer op 2 punten voor brengt; Dunas denkt de rebound wel te pakken, maar Irene denk daar anders over en met hele snelle handjes grist ze de bal bij ze weg en had ze prima door dat de verdedigers daarmee aan de verkeerde kant stonden en draait ze zich snel om en scoort. Voor de 5-8 van Esmee moest het publiek heel goed opletten; de bal heeft nog net de mand licht aangeraakt maar eigenlijk was het schot wel zo zuiver dat deze “geruisloos” erin viel.

Ondertussen wordt in de verdediging door met name Alice en Zoë de verdedigende druk op Dunas flink opgevoerd en bijna alle weg stuiterende ballen zijn voor Refleks. Vlak voor de laatste wissel maakt de aanval nog het mooiste doelpunt van de dag; een mooie diepe pass wordt niet gelijk geschoten maar nog doorgespeeld op de nog mooier vrijstaande Esmee; die kans gaat er net niet in maar “stofzuigertje” Irene is er als de kippen bij om de afvang te verzorgen en gelijk daaruit te scoren; 5-9.
En met die stand gaan we het laatste kwart van de wedstrijd in, maar zoals al eerder aangegeven horen wedstrijden bij de D2 spannend te zijn. Ondanks de goede verdedigende druk…

Dunas D3 - Refleks D2

is het toch Dunas dat met 2 mooie goals het gaatje dicht naar 7-9, met nog een minuut of 3 te gaan. Het slotakkoord is echter voor de D2 en wie anders dan onze supersub Mats is het die met een doorloop de eindstand op 7-10 bepaalt. Een grijns van oor tot oor op zijn gezicht, maar dat gold ook voor al het Refleks publiek. De 2 punten gaan in de tas mee naar Rijswijk!
Toppers bedankt weer voor een mooie wedstrijd; het publiek heeft wederom genoten van jullie. Als korfbalvader zie ik al heel duidelijk de echte korfbaltactiek terugkomen waar de coach met jullie zo mee bezig is en dat gecombineerd met een eindeloze inzet bij allemaal zorgt voor mooie wedstrijden. Deze overwinning heeft een voorlopige koppositie tot gevolg, maar de concurrentie staat nog heel dichtbij…

De vader van Irene