Wedstrijdverslagen

wedstrijdverslag

Kantje boord de punten in de tas

Zaterdag 26 september jongstleden heeft zich een bloedstollende wedstrijd voltrokken. Het bronzen team van Refleks was afgereisd naar Maasland om de strijd aan te gaan met ODO 2.

Na zowel fysiek als mentaal opgewarmd te zijn door het inschieten en de inmiddels welbekende lijfspreuken voorafgaand aan de wedstrijd waren we klaar om de winst in de wacht te slepen. Met een sterke ploeg en een goedgebekte directeur inclusief markante puntschoenen vlogen we spreekwoordelijk uit de startblokken. Vanaf minuut één was het een nek-aan-nekrace en naast zonnestralen regende het ook doelpunten. Echter, deze pot was zeker niet a priori beslist.

Vol overgave wisten we ODO voor te blijven. In groten getale werd de zwart-witte bal (die blijken nog te bestaan) door de korf gemanoeuvreerd. Vastberadenheid en vasthoudendheid geven vorm aan de manier waarop we ODO de pas af bleven snijden. Tijdens de rust stonden we namelijk een paar punten voor en het was zaak deze voorsprong niet weg te geven dan wel uit te breiden.

In een van de laatste zenuwslopende momenten trokken we met ons 22ste doelpunt aan het langste eind. Daar ODO vastbesloten was de thuiswedstrijd te winnen gingen wij er met de winst vandoor. De einduitslag was 21 – 22 in het voordeel van Refleks 3. Met twee welverdiende punten in de van tevoren opgeruimde tas van de grote baas konden wij in euforische stemming terugkeren naar huis.

Ruben van der Bijl

Erop of erondo

Een writer’s (b)lockdown. Weinig inspiratie. Wel veel nagedacht. Vooral over de eerste zin. De belangrijkste. Als die er eenmaal staat, volgt de rest vanzelf. Het is gewoon een kwestie van beginnen met de eerste of met de tweede als je de eerste niet weet. “Nou, zo werkt dat zeker niet met goals maken of wel?”, vraagt de teleurgestelde Arjan sarcastisch”. Sammie luisterde mee. “De enige zekerheid die we tegenwoordig hebben is onzekerheid!”. Een Surinaamse wijsheid en geef hem eens ongelijk.

Onze tegenstander van vandaag was wel een zekerheid. Afkomstig uit het onafhankelijke, Nederlandse eiland, genaamd het Westland. Enkel en alleen per schuit te bereiken en vice versa. Als we onze import-westlander Ricardo moeten geloven, zelfs één van de vier bijzondere gemeenten van Nederland, samen met Bonaire, Sint Eustatius en Saba. Dat het Westland een bijzonder gebied is zal niemand tegenspreken, dat we Ricardo moeten geloven wel. Helaas ligt het Westland niet op dezelfde breedtegraad als Bonaire, dan hadden ze misschien Matthijs Schouten zijn schot kunnen meenemen, die lag ergens rond de evenaar. Vlak voor het eerste fluitsignaal probeerde ik Ricardo nog te slijten aan zijn broeders van de tegenpartij en tegelijkertijd was ik bang dat ook Liz een doorstart zou maken richting haar roots. Geen last-minute transfers, regels zijn regels en inmiddels ben ik al 15 regels verder. Op naar de wedstrijden!

Refleks 2 – Ondo 2

Ondanks dat de meeste Boeing 737’s nog aan de grond staan, weerhield dat Ondo er niet van om met hun luchtmacht (en Ritchy Verrek) neer te strijken op Sportpark Irene. Ditmaal niet per schuit, scheelde weer wat coronaboetes. Hoe dan ook, wij maakte ons klaar voor een middag ouderwets lummelen tegen de mastodonten van Ondo.
Terwijl ik de lokroep van een broodje gezond uit de kantine probeerde te weerstaan, kreeg ik (en niet Mandy) te horen dat ik de goals van de afwezige Rick Buitelaar moest doen vergeten. De opdracht was ons niet te laten misleiden door de stand en Ondo serieus te nemen. Na het fluitsignaal testte Bart Noordermeer direct de scheids met een actie naar binnen. Strafworp en doelpunt. Roos Vroonland pareerde direct namens Ondo en Ritchy Verreck bracht de uitploeg zelfs voor het eerst en laatst op voorsprong. Met een Buitelaartje vanaf het linkerbeen toonde gelegenheidsspits Jascha van Lith zijn eerste teken van leven, waarna Cynthia Grotens namens Refleks en Wesco van Weert namens Ondo, de stand naar 3-3 tilden. Na wederom twee keer van Lith, vond Gideon v.d. Kaaij dit het gepaste moment om Luuk Voskamp van vak te wisselen met Mark Vuijk die de eerste 10 minuten op schaatsen stond. Na een korte doelpuntloze periode, vond Laure Toorenburg het wel mooi geweest en produceerde een droge knal van afstand, hoogstwaarschijnlijk zonder rebound. Ondo kwam nog steeds moeilijk tot pogingen, maar kon door onze overtredingen terugkomen in de wedstrijd. Tegelijkertijd nam het humeur, tempo en percentage van ons eerste aanvalsvak een snoekduik, wat resulteerde in veel (plaats)fouten en matige schotkeuzes. Romy Looijenstein wist de bal als laatste door de korf te jagen. Ruststand 9-7 en nog geen goal van Mandy van Westbroek

Hetgeen wat mij de 2e helft vooral is bijgebleven is het volgende; je kan het meisje uit Eibernest halen, maar Eibernest niet uit het meisje. Hoe hard je het ook probeert. Na rust liep Refleks (gelukkig) snel uit naar 6 verschil, mede door Robin Schijf, Bart Noordermeer en Marvin de Roode die zijn frustratie van zich af schoot met twee goaltjes. Jammer dat hij erna vergat dat hij moest verdedigen… De Ondo dames gingen nog actiever achterverdedigen en Robin Schijf volgde speciaal voor de toeschouwers dat voorbeeld. Ondo bleef de 2e helft moeizaam spelen en ook ons spel verdiende geen schoonheidsprijs. Inmiddels waren de eenmaal trefzekere Martijn den Heijer en Fiep van der Wilt ingevallen vanuit het A1 fenomenen ensemble en ook 5e heer Tygo Knook mocht nog een balletje werpen. Bij Ondo Kreeg A-junior Mark van der Vaart zijn fanclub nog van de banken met een vrije bal. Dit was dan ook het enige spektakel van de tweede helft, samen met Romy die terwijl ze struikelde, de bal uit Rachelle haar handen trok om hem er vervolgens in te leggen. Eindstand 19-13

Bart (5), Jascha (4), Marvin, Cynthia. Romy en Robin (2), Martijn en Laure (1) Mandy (0)

Refleks 1

Nu de beurt aan ons vlaggenschip, tegen een relatief jong Ondo 1, dat voor de helft bestaat uit hun gouden, junioren generatie(s). Ik was vooral benieuwd of Ondo de voorbeschouwing van Die Haghe had gelezen. Het devies; schakel Jennifer Vink en Liz Ekering uit en je wint van Refleks. Dus.

Na 5 minuten was het (eindelijk) raak. En jawel, het was Matthijs Schouten. Hij zou vandaag 30 pogingen nemen en bevindt zich de laatste weken in niemandsland tussen topspits en schlemiel. Pas in de 11e minuut kon Refleks de score uitbouwen via een afstandsschot van understudy, Stefan Helgers. Het andere vak had wat minder tijd nodig om te scoren en dat gebeurde direct met omdraaibal van Jennifer Vink. Helaas deed Ondo direct iets terug en konden ze bijblijven, 3-1. kwartier gespeeld, weinig goals, weinig spektakel, slordig spel van Ondo en een slecht schotpercentage van Refleks. Coach Patrick Muurling zag dat zijn 1e aanvalsvak moeilijk over het 1e schot kwam door te weinig controle in de rebound, stroperig spel en veel plaatsfouten en besloot een time-out te nemen. Ondanks deze interventie ging Anniek Arensman rustig door met waar ze mee bezig was, namelijk met plaatsfouten maken, veelal richting Hugo Meijer, die in het voorveld last had van zijn cipier, Jeffrey Mosterd. Het was dan ook geen verrassing dat Kim de Jong al snel mocht aantreden en de invalster tekende direct aan voor de 3 – 2. Niet veel later wist Renate van Zoelen de steeds inzakkende Tessa de Jong af te straffen en Jennifer Vink sloeg een gat van drie met haar nieuwe handen-onder-de-bal-stippen-neem-techniek. Via de sterk spelende Jori Spaans, en twee specialiteiten van het huis van Merel Arensman rond de korf, knokte Ondo zich rap terug tot 5-5. Maar gelukkig waren daar stippen specialist, Maureen van der Kroft en weer Jennifer Vink (toch niet goed naar Die Haghe geluisterd). Toen was het tijd voor Robbert van Essen. Op het NK 1-tegen-1 beter bekend als de reuzendoder, maar met zijn 1e goal was hij heel even de duivendoder. Volgens mij nam hij er twee mee. Of 3. Hoe dan ook, een karakteristiek afstandsschot van de routinier van Ondo. Het slotakkoord was voor Stefan Helgers, hij won weer eens een rebound (in totaal 42) en rondde koelbloedig af. Ruststand 8-6.

Zowel Ondo, als Refleks had een vak dat 24 aanvallen nodig voor 4 goals. Conclusie: wie als eerste ten minste 1,2 vak aan de praat zou krijgen wint de wedstrijd. Direct na rust komt Ondo op 8-7 met een onderhandse bal van Jori Spaans en niet veel later volgde de 8-8 van Matthijs Verbaan. Wederom zette Renate na het inzakken van haar tegenstander, ons weer op voorsprong. In de tussentijd was Timo Broekman erin gekomen voor de onzichtbare Hugo Meijer. Hij bracht meer rust in de rebound en dit bleek de succesformule. De ’s Gravenzanders pakte hun eerste voorsprong en begonnen aan een rush van 7 doelpunten, waarbij vooral Matthijs Verbaan en Merel Arensman de verdediging pijn deden. De Rijswijkse productie stopte, ondanks de 65 doelpogingen doelpogingen in de 2e helft (totaal 127). Ook het percentage van het tweede aanvalsvak van Refleks stortte in en had zelfs 15 aanvallen nodig voor hun 1e goal. Er kwamen nog wat noodgrepen aan Refleks zijde, waaronder cultheld Skiffa, alias Robin Schijf. Met zijn Jigglypuff tape, scoorde hij zijn eerste schot en Liz Ekering en Jeffrey Mosterd haalden zichzelf ternauwernood nog van de hatelijke 0 af. Bij 7 verschil werd Ondo slordig en begonnen er bij Refleks wat schoten te vallen. Schotloosheid was de teneur, maar net als met klaverjassen; als je slechte kaarten hebt moet je de schade beperkt houden en dat is gelukt. Volgende week beter tegen Peter Scheek en consorten (KOAG). Waar Refleks 2 moet aantreden tegen Excelsior 3. Eindstand 14-17

Jennifer (3), Stefan, Robin, Maureen en Renate (2) Matthijs, Jeffrey en Liz (1)

Publiek bedankt en tot volgend jaar!

Jascha van Lith